2019

Het is of de stenen spreken (silence is a commons)

Vier solotentoonstellingen van de vooraanstaande artistieke praktijken van Babi Badalov, Ansuya Blom, Ama Josephine Budge, en Mire Lee.

14 september–3 november 2019

Casco Art Institute’s tentoonstellingsprogramma voor de herfst 2019 presenteert Het is of de stenen spreken (silence is a commons) bestaande uit vier solo tentoonstellingen met de onderscheidende artistieke praktijken en talen van Babi Badalov, Ansuya Blom, Ama Josephine Budge en Mire Lee die andere vormen van communicatie presenteren en zo voorbij gaan aan de normen en gewoonten van de door kapitaal gedreven media.

Misverstanden, iets niet kunnen communiceren en verontrustend taalgebruik zijn enkele van de meest voorkomende obstakels in samenwerkings- en deel praktijken, zelfs onder gelijkgestemden en coalitie-groepen. Deze scheuren en ruwe stenen zijn het onderwerp van ons tentoonstellingsprogramma deze herfst: de vier kunstenaars geven inzicht in expressieve manieren om te kunnen communiceren wanneer dat op andere wijzen niet wil lukken. Hun werken grijpen de mogelijkheden en beperkingen van taal op performatieve en materiële manieren aan als vertrekpunt of moment van verzoening. Het resultaat is een affectieve bron van nieuwe vocabulaires, syntaxis en verhalen die de spanningen en normen rond ideeën van begrijpen doorbreken.

Babi Badalov presenteert een wirwar van woorden, verdraaid door moedertongen, getekend op tweedehands T-shirts, papier en muren. Immigration wordt bijvoorbeeld yougration en daarna hegration. We kunnen het parcours van de woorden volgen terwijl ze wegkruipen van taalkundige correctheid om juist de fouten te vieren en te benutten als bron voor nieuwe beelden, woorden en betekenissen, waardoor heterogene culturele landschappen worden gecreëerd waarin kunstenaars leven en reizen.

Ansuya Blom nodigt ons uit om een ​​droomwereld of een donkere hoek van de geest te verkennen met haar subtiele schilderijen, tekeningen, collages, sculpturen en films. De getoonde vitale organen verwijzen naar de gevolgen van het onder woorden brengen van zaken die je niet kunt beschrijven, maar wat zich op onweerstaanbare wijze van binnen manifesteert. De gedeeltelijk verborgen scènes binnen psychiatrische klinieken tonen de wazige grens tussen verwarring en helderheid.

In haar speculatieve fictie toont Ama Josephine Budge landschappen waarin verbeterde hybride en vaak ook queer protagonisten zich hebben aangepast aan de smeltende, vervuilde planeet. Ze beeldt door oorlog en droogte verscheurde catastrofale landschappen af waarin de bewoners, zoals de flora en fauna, niet alleen veerkrachtig blijken te zijn, maar ook uitgesproken extatisch qua beweging en detail. Woorden verordenen dat de enige toekomst die mogelijk is, er een is met queer en zwarte vreugde en rechtvaardigheid voor alle soorten.

We zien abjecte objecten die met tegenzin bewegen in het sculpturale werk van Mire Lee. Ze zien eruit als menselijke lichamen of menigten, verlaten en zich moeizaam voortbewegend. Ze zijn tegengesteld aan de wereld van de woorden: plastic buizen die vastzitten aan een kleine motor slaan rond zoals de gewone welsprekendheid, maar komen langzaam vast te zitten in de glinsterende natheid van glycerine.

In het Nederlands kan men weinig zeggen zonder geconfronteerd te worden met spreekwoorden en uitdrukkingen, rake uitspraken die wijsheden van de meerderheid naar voren brengen. De titel van de tentoonstelling is ontleend aan het minder gebruikelijke spreekwoord; het is of de stenen spreken, dat verwijst naar onverwachte informatie die als per toeval opduikt. Met de titel van de tentoonstelling erkennen we dat de stenen spreken, maar misschien niet in een taal die we begrijpen. (silence is a commons), de titel van een inspirerende lezing van filosoof Ivan Illich uit 1982 is geen directe vertaling van Het is of de stenen spreken maar vult het aan. Bijna veertig jaar geleden sprak Illich over de manier waarop taal, als elke andere commons, door machine gestuurde communicatie wordt opgeslokt en kwetsbaar gemaakt. Nu zien we hoe informatie wordt gemanipuleerd voor politieke doeleinden – neem bijvoorbeeld haatzaaien en nepnieuws, en ook algoritmen – vertaald en afgestompt door de dominantie van het Engels, en gestandaardiseerd maar onhandig met, of onverschillig voor cultureel gesitueerde kennis. Dit is de context waarin we onze tentoonstellingen presenteren.

Terwijl we een aantal van de studielijnen van Casco Art Institute herzien, is het tentoonstellingsprogramma opgezet rond Language & Dissemination, een van de vele studielijnen over kunst en de commons.

Colophon:

Casco Art Institute team
Binna Choi, director
Yolande van der Heide, deputy director
Staci Bu Shea, curator
Marianna Takou, producer
Erik Uitenbogaard, head of diverse economies
Rosa Paardenkooper, curator of language and dissemination
Juliana Orrego, intern (July – November 2019)
Sophie de Serrière, intern (April – June 2019)

Extended team
Michael Klinkenberg, Jochem van Grieken, Tim van Elferen, Sacha Dalhuijsen, construction
Clementine Edwards, English language editing
Loes van Beuningen, English – Dutch translation
David Bennewith (colophon.info), visual identity
Dongbin Han, visual identity support
Martha Stroo, photography
Amy Pekal, Agustin Faundez, Asja Novak, Ego Okoro, Rowena Buur, Charli Herrington, Gordon Williams volunteers
Faisol Iskander, cleaning
De Kopijwinkel, printing
Raddraaijer, invitation printing
Bosman Letters, vinyl

Exhibition assistance
Amy Pekal, Agustin Faundez, Asja Novak, exhibition assistants
Nisrine Chaer, Arabic translation installation Ama Josephine Budge
Robin Rutenberg, audio engineer installation Ama Josephine Budge
Albertina Sybila, Shibari consultation installation Ama Josephine Budge
Stichting Tafelboom, tree stump donation installation Ama Josephine Budge
Raphaël Verhoeven, tailor installation Ama Josephine Budge
Kanithat Tith, sculptural fleshes installation Mire Lee
Benga (Sasha’s dog), support

Casco Coffee and Communication
Juliana Orrega, project lead
Merel Zwarts, (Not) Lost in Translation, with Kimiya, Nariman, Maram, Shanaaz, Rabieah, Sheima & Sulafa and others at De Voorkamer, originally developed in late 2018
Babi Badalov, CCC Signage
BAK basis voor actuele kunst, De Voorkamer, Le Guess Who? partner

Common Air
Luke Cohlen, Irene Cassarini, Max Casey, collaborators
Stranded FM, partner

ReadingRoom
Birgit Kaiser, Kathrin Thiele, collaborators
Mari Pitänen, vegan chef
Terra Critica, partner

Financial support
Gemeente Utrecht
Stichting DOEN via Arts Collaboratory
Foundation for Arts Initiative
Mondriaan Fonds

Related Resources

Expore more projects

Blijf in contact met de commons

Hoofdkwartier

Lange Nieuwstraat 7
3512PA Utrecht
The Netherlands

Neem contact op:

Algemeen
Pers
+31 (0)30 231 9995

Vind ons op:

Name Surname

Title

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Ut elit tellus, luctus nec ullamcorper mattis, pulvinar dapibus leo.

External link